Rozwój endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego podzielić można na trzy zasadnicze etapy. \\osługiwanie się sztywnymi gastroskopami niosło ze sobą wiele negatywnych zjawisk, a między innymi było bardzo nieprzyjemnie odbierane przez chorych i groziło poważnym powikłaniem w postaci przebicia przełyku. Pierwsze endoskopy z włókna szklanego posiadały optykę boczną, nie zapewniającą dostatecznej widoczności w węszych odcinkach przewodu pokarmowego, takich jak przełyk, dwunastnica, jelito cienkie i grube. Wprowadzenie optyki osiowej, pozwalającej patrzeć na fwprost, rozwiązało i ten problem techniczny. Pomimo przedstawionych wyżej niewątpliwych zalet współczesnej endoskopii nie może ona być uważana z technikę mogącą w całości zastąpić diagnostykę radiologiczną przewodu poarmowego. Obie te techniki uważać należy za uzupełniające się, zwłaszcza e dostępność badań fiberoskopowych jest jeszcze stosunkowo niewielka, a apartura jest kosztowna.