Peptyd trzustkowy (PP — Pancreatic Polypeptide) skiada się z 36 aminokwasów, których sekwencję ustalili w 1972 r. Lin 1 Chance. Ludzki peptyd trzustkowy (hPP) występuje w 3 odmianach o różnej masie cząsteczkowej. Miejscem wytwarzania hPP jest trzustka. Komórki wewnątrzwydzielnicze PP zlokalizowane są głównie w obwodowych częściach wysp trzustkQwych w głowie trzustki1 a także w płacikach i przewodach. U płodu ludzkiego znaleziono liczne komórki hPP w nabłonku jelita cienkiego. U ludzi w podeszłym wieku wydzielanie hPP jest znacznie większe niż u młodych, ponieważ z wiekiem wzrasta liczba komórek PP w trzustce. hPP wydalany jest głównie przez nerki. Czas półtrwania wynosi około 7 minut. Bodźcem wydzielniczym dla komórki PP jest przede wszystkim pokarm, a zwłaszcza zawarte w nim białko zwierzęce. Wydzielanie PP stymulują również inne enterohormony (gastryna, VIP, GIP, tetrin, bombezyna, sekretyna), a także acetylocholina i hipoglikemia poinsulinowa (Floyd, 1980). Somatostatyna hamuje sekrecję PP. Działanie blokujące wywiera również egzogenny hormon wzrostu (Zipf I wsp., 1979). Podstawowy poziom hPP zmienia się w zależności od wieku i wynosi w latach trzydziestych 54±28 pg/ml, w pięćdziesiątych 165 ± 159 pg/ml, a w siedemdziesiątych 207 ± 129 pg/ml. Po posiłku stężenie hPP wzrasta kilkakrotnie osiągając szczyt po upływie godziny.